گلشن بهشتی

هرشب که ماه دیده خود باز می کند

ازحُسن نور تو سخن آغاز می کند

دیگر کسی به غیر تو شمس الشموس نیست

غیر از تو ذره را که فلک تاز می کند

عطر بهشت می وزد از او به لاله ها

هربلبلی که نام تو آواز می کند

درباغ عشق می شکفد غنچه های نور

وقتی صبا سخن زتو آغاز می کند

درگلشن بهشتی تو ای بهار حُسن

«جبریل بال میزند وناز می کند»

برگنبد طلائی تو چون کبوتران

درهر طرف ملائکه پرواز می کند

دیگر چه حاجت است مرا بردر مسیح

تا پرتو نگاه تو اعجاز می کند

روزی که سروها همه چون بید می شوند

مارا محبت تو سرافراز می کند

این عاشق فسرده«وفائی» هنوزهم

تنها به توست درد خود ابراز می کند

التماس دعا