اهل نیرنگ

جماعتی که ره آفتاب می بندند

هنوز هم به رخ خود نقاب می بندند

به پای محکمۀ عدل باهزاران جرم

لبان خویش بروی جواب می بندند

به پشت سنگراسلام اهل نیرنگند

برای حیله رهی ازسراب می بندند

چه غافلند به دنیا تمام طایفه ای

که دل به خانۀ سست حباب می بندند

برای کشتن اولاد او علم شده اند

اگرکه دست علی را طناب می بندند

نخوانده اند زهجده ورق اگر سطری

ولی به د ست جهالت کتاب می بندند

به خون محسن زهرا نوشته شداین قوم

بروی غنچۀ ششماهه آب می بندند

به شوق ریختن خون پاک ثارلله

به روی دست شقاوت خضاب می بندند

***

کجاست منتقم  کربلا،که یارانش

کمربه یاری این انقلاب می بندند