نماز عشق

آن گل که دین ومکتب ازاو آبرو گرفت
گلهای باغ عشق از اورنگ وبو گرفت
بهر نماز عشق به محراب معرفت
ازچشمه سار چشم ترخود وضو گرفت
وقتی که خواست جسم پدررانهد به خاک
با اشک بوسه ها زرگ آن گلو گرفت
چون شمع سینه سوخته ای آب شدتنش
ازبسکه همچو فاطمه با گریه خوگرفت
رسوانمود دشمن دین رابه نزد خلق
با خطبه ای که خواند توان ازعدوگرفت
پیراهنی که فاطمه ازمهررشته بود
تا آنکه دست خصم نماند ازاو گرفت
بایاد تشنگان لب آب خون گریست
هرگه که دیدآب وبدستش سبو گرفت
با کثرت گناه «وفائی» به اشک وآه
امید خود زآیۀ لا تقنطو گرفت

کپی+صلوات