اشعاررسيدن ماه محّرم
هلال
اي آن كه زسوكت همه جاهمهه است
غوغاي غم تودردل ماهمه است
يكبار دگرهلال ماه تودميد
ماهي كه سيه پوش غمت فاطمه است
سوك حسين(ع)
غم دردل دريائي ماجوشيده است
دل باده عشق وعاشقي نوشيده است
درسوك حسين جبرئيل آمدوگفت
پيش ازهمه فاطمه سيه پوشيده است
***********
بوي گريه
محرم است دلا بوي گريه مي آيد
به سوي اهل ولابوي گريه مي آيد
طلسم گريه شكست وفغان زدل برخاست
مشام جان بگشابوي گريه مي آيد
غمي به وسعت هفت آسمان زمين دارد
زفرش تابه سما بوي گريه مي آيد
دوباره بادل خونين صدا زند ازعرش
امين وحي خدابوي گريه مي آيد
بيادزمزمه هاي حسين درعرفات
ازآن محيط وفضابوي گريه مي آيد
شميم غم زسرو روي باغ مي ريزد
زباغ آل عبابوي گريه مي آيد
نسيم رامگرازكربلا گذر دادند
كه روي بال صبا بوي گريه مي آيد
ازآن حماسه جاويد تابه رستاخيز
زخاك كرب وبلابوي گريه مي آيد
همين نه وقت سحزبوي سيب آمده است
زتربت شهدابوي گريه مي آيد
سياهپوش شده كعبه درعزاي حسين
زخاك سرخ منابوي گريه مي آيد
نشسته فاطمه درسوگ سيدالشهدا
اگركه درهمه جابوي گريه مي آيد
زگاهواره اصغر زخيمه گاه رباب
هنوزهم بخدابوي گريه مي آيد
زشورزمزمه واحسين زينب او
ميان زمزمه هابوي گريه مي آيد
زخاك غربت آن سرو بي سرافتاده
هميشه درهمه جابوي گريه مي آيد
«وفائي»آدم وعالم گريستند همه
دگرمپرس چرابوي گريه مي آيد
کرده ام نذرکه عمری زغمت گریه کنم